arrow_drop_up arrow_drop_down

Ben jij al lid van Kleine Wereldreiziger?

21 mei 2015 

Indonesië met de trein

Wederom schrijf ik deze blog vanuit de trein (nu 10 uur local time). Deze keer hebben we 7,5 uur hobbelen voor de boeg van Bandung naar Yogya, waarvan er nu al 3 voorbij zijn. Wij vermaken ons prima, mooie uitzichten, grappige verkopers die aan het dansen zijn op de stations waar we stoppen en een hele groep uit Zwitserland die Indonesiëin 7 dagen doen…how the **** is that possible? Of ons tempo is gewoon te laag.

Sate Kardjan mag je niet missen

Het Novotel in Bandung was wederom super, hadden even het idee in Japan te zijn bij iedere begroeting. Iedereen leek te weten wie de honeymooners waren, erg leuk! Even terug naar de eerste avond in Bandung. In onze Indonesië-app op de iPhone stond restaurant ‘Sate Kardjan’ als bovenste ‘legendary eatery’ aangeprezen, dus op naar de familie Kardjan die sinds 1970 dit restaurantje runt. No way dat je bij dit restaurantje, dat verscholen ligt tegenover het Hilton (bruggetje over), terecht komt als toerist, maar het eten was geweldig met de hele familie, inclusief oma, in actie. Waar moet je zijn? Jl Pasirkaliki. Wat zijn specialiteiten? Eigenlijk de hele kaart, maar sla in ieder geval de volgende traditionele gerechten niet over: Tongseng kambing (lamsvlees in cocossoep) Nasi goreng kambing (met lamsvlees) Sate ayam (kipsate)

Praktische informatie

Dan nog wat praktisch info. Het starttarief van een taksi is 5.000 Rupiah en minimaal te betalen bedrag in de avond 10.000 Rupiah. Om misverstanden te voorkomen als de meter pas op 7000 Rupiah staat. Verder proberen ze nog wat meer aan je te verdienen door gewoon geen wisselgeld terug te geven totdat je het vraagt: smart! Dan nog wat herkenbare dingen: mannen en vrouwen heten hier gewoon allemaal ‘sir’…waar heb ik dat eerder meegemaakt?! En ook hier is het antwoord op alles wat je vraagt: yes, maybe…maar ondertussen weten wij wel beter! Wat wij niet hebben en Indonesiëwel is een Mc delivery; 24 uur per dag bereikbaar en klaar om bij jou te bezorgen! Overigens nog geen gebruik van gemaakt maar het idee is subliem!

Tangkuban Prahu, de theefabriek en hot springs

Gisteren hebben we Bandung en omgeving gezien met onze chauffeur Uus. Een heleboel Nederlandse invloeden gezien: Nederlandse gebouwen, Holland bakeries en veel Nederlands sprekende gidsen. Als eerste naar Tangkuban Prahu, de vulkaan krater 30 km. ten noorden van Bandung. Op 2076 m. hoogte kan het koud zijn, wij noemen het aangenaam. Dat geldt sowieso voor het weer tot nu toe, niet te warm en vochtig dus prima zo. De ‘Queen crater’ slaapt nog niet, maar is sinds 1969 niet meer actief geweest. De zwavelgeur is overheersend en het geeft een mooi uitzicht vooral met de langstrekkende mist. Wij zijn een stuk langs de krater gelopen maar hebben de andere trail gelaten voor wat ze was vanwege de grote stroom Indonesische toeristen, zo heel bijzonder zou het ook niet zijn, maar het pad wel steep and slippery. Door naar de tea factory: ‘Perkebunan tea Ciater’. Na een belachelijk hoge entreeprijs en een kopje thee die niet kon tippen aan Pickwick op naar de fabriek. Mooi om te zien hoe dit hele proces in zijn werk gaat en de heerlijke geur van thee te ruiken. Dagelijks wordt vanuit deze fabriek 2500 kilo thee geexporteerd. Daarna nog wat mooie plaatjes geschoten van de theeplantages: a very nice view! Daarna naar de Ciater Hot spring bij Sari Hot Springs resort wat achteraf een beetje een anti-climax is: we hadden iets anders verwacht dan een 25-meter bad met warm water…en dan ook nog een regenbui van een dik uur! Achteraf bleken er toch wel wat echte hot springs te zijn, maar met de hoosbui net achter de rug hebben we daarvoor gepast.

Wajang poppen

Op naar een binnenactiviteit die geen onderdeel was van de dag, maar die hebben toegevoegd: een huiskamer waar de beroemde ‘wayang golek’ oftewel de wajang poppen in diverse formaten met de hand worden gemaakt. Wat geweldig dit handwerk! Op zoek naar een authentieke wayang pupet of een masker? Ga naar ‘Pak Ruhiyat’ dat ligt in een steegje achter Jl. Pangarang 22. Zeker bekend bij de locals, niet bij toeristen! Voor alle bruiloftgasten: wij hebben een gedeelte van het gekregen geld al goed besteed aan two handmade wooden wayang: Rama en Shinta. Some history: ‘Rama is the ideal man and his wife Shinta is the ideal wife’. Toepasselijk! En hoe kan het ook anders, wij hebben gekozen voor de paarse exemplaren. Na de excursie van gisteren zijn we weer bij Sate Kardjan gaan eten: delicious again! We hebben goed opgelet en weten nu ook hoe we goed moeten BBQ-en..kooltjes blijven stimuleren met de waaier! ;-) Deze tip willen we jullie niet onthouden.

De trein naar Yogja

Omdat de wekker vanochtend vroeg ging (5.30u, lijkt wel een vroege dienst of een werkdag in de randstad) hebben we tv liggen kijken. En laat daar nou net live de finale van American Idol op zijn. Good show, daar kunnen we in Nederland nog heeel wat van leren! Daarna nog naar AFC gekeken: Asian Food Channel, men then you get hungry again. Na wat wegsukkelen, lezen over Yogja, kletsen met de Zwitserse gids, genieten van het uitzicht en de (Dunkin) donuts en het typen van ons blog, is het nu al half 1 geweest. Nog maar 2 uurtjes dus en dan zijn we er alweer! Op Yogja staat iemand op ons te wachten die we via onze nieuwe vriend Bambang kennen. Bambang is de Indo die de groep Zwitsers mede begeleid en die we hebben gevraagd waar we een authentieke handmade kris kunnen vinden, typisch Javaans en ook iets wat we graag willen kopen. Een kris is een mes, maar niet zomaar een. Een kris is volgens de traditie gezegend met bovennatuurlijke krachten. Een vader dient zijn zoon een kris te geven als hij man is en tekeningen van de voorouders zijn in de kris gegraveerd. Tegenwoordig komt de kris vooral nog voor bij ceremoniele festiviteiten. De komende dagen gaan we o.a. relaxen, naar Prambaran, paleis van de Sultan en shoppen op Jl. Malioboro. En natuurlijk naar de Borobudur! We hoopten dat het de komende dagen Waisak oftewel full moon in mei is, dan wordt de geboorte van Budddha gevierd door duizenden monniken en pelgrims in de Borobudur. Bambang weet ons te vertellen dat dit al geweest is, helaas! That’s all for now…selamat jalan…enjoy the pictures voor zover we die hebben hier, want de internetverbinding gaat zeer langzaam!

Bewaren

Ben jij al lid van Kleine Wereldreiziger?