Georgië met een 4x4 camper: onze route door kloven en Svaneti
Een roadtrip door Georgië met kinderen in een 4x4 camper is ruig, onvoorspelbaar en soms behoorlijk buiten je comfortzone. Tijdens dit deel van onze reis rijden we van de Truso Vallei via Martvili Canyon naar Mestia en Ushguli in Svaneti, om uiteindelijk via de Zagari Pass richting Tsageri af te dalen.
Vooral fijn als je een avontuurlijk gezin bent met kinderen die gewend zijn aan roadtrips, simpele overnachtingen en dagen waarop niet alles volgens plan verloopt. Dit is geen route waarop je blind Google Maps volgt: weersomstandigheden, sneeuw, aardverschuivingen en de staat van bergwegen bepalen hier regelmatig wat wel en niet mogelijk is.
Reis je liever iets minder extreem? Rijd dan vanuit Ushguli dezelfde route terug richting Mestia. Je krijgt nog steeds fantastische Svaneti-landschappen, maar vermijdt de Zagari Pass richting Lower Svaneti.
Onze 4x4-roadtrip door Georgië in het kort
- Route: Truso Vallei → West-Georgië → Martvili Canyon → Mestia → Ushguli → Zagari Pass → Tsageri.
- Auto: wij reden met een Mercedes-Benz 4x4 camper van PARENT.
- Met kinderen: breek lange reisdagen op met korte wandelingen, een boottocht en spontane stops.
- Zagari Pass: alleen overwegen bij goede omstandigheden én na een actuele veiligheidscheck; sneeuw verandert deze route volledig.
- Overnachten: wij combineerden wildkamperen met slapen op privéterrein bij locals.
Sla deze route op als inspiratie, maar kopieer hem niet blind. In de Georgische bergen kan de situatie van dag tot dag veranderen. Een weg die wij konden rijden kan morgen door sneeuw, regen of een aardverschuiving onbegaanbaar zijn.
Plan je roadtrip door Georgië slim
🚙 Vervoer: kies een echte 4x4
Wij reden door Georgië met een Mercedes-Benz 4x4 camper van PARENT. Geen glimmende nieuwe camper, maar juist een behoorlijk basic bus die bij dit avontuur paste.
Voor de gewone hoofdroute naar Mestia heb je niet altijd een zware terreinwagen nodig. Zodra je bewust onverharde bergpassen zoals Zagari wilt rijden, verandert dat verhaal. Controleer bovendien vóór vertrek waarvoor je huurauto verzekerd is: '4x4' betekent niet automatisch dat iedere bergweg binnen de dekking valt.
🚙 Bekijk het actuele aanbod van PARENT en vraag expliciet welke wegen met jouw type auto toegestaan zijn.
⛺ Overnachten: camper, tuin van locals of guesthouse
Wij sliepen regelmatig op plekken die we onderweg vonden. Een van onze bijzonderste nachten was in de tuin van een vriendelijke Georgische man bij een voormalig restaurant.
Wildkamperen wordt in Georgië op veel plekken geaccepteerd, maar privéterrein blijft privé. Vraag dus toestemming wanneer je bij een huis, erf of gebouw wilt staan. In nationale parken en beschermde gebieden gelden vaak aparte kampeerregels.
🥾 Activiteiten: plan weinig, kijk wat de dag brengt
Deze route heeft nauwelijks een vol programma nodig. Truso, Martvili en Svaneti geven vanzelf genoeg avontuur. Juist met kinderen vonden wij het prettig om na een lange autorit één korte activiteit te plannen in plaats van nog drie bezienswaardigheden af te vinken.
Waarom deze roadtrip zo bijzonder is met kinderen
Wat deze reis voor ons bijzonder maakte, was niet alleen het landschap. Het waren juist de momenten die we onmogelijk vooraf hadden kunnen plannen.
Een oude man die geen woord van Tess verstaat maar zichtbaar geniet van haar verhalen. Sneeuw die 's nachts ineens de bergen wit maakt. Een boottocht omdat iedereen even klaar is met autorijden. En uren wachten op een bulldozer waarna er spontaan een kampvuur en gezamenlijke maaltijd ontstaat.
Kinderen kijken bovendien anders naar zo'n reis. Waar wij een indrukwekkende bergpas zien, ziet Tess vooral perfecte sneeuw voor een sneeuwballengevecht. Waar wij denken aan een wegversperring, ziet zij stenen waarmee je een kasteel kunt bouwen.
Dat is precies waarom dit soort reizen ons bijblijven.
Stop 1: wandelen in de Truso Vallei
Na een behoorlijk frisse nacht – buiten was het ongeveer 4 graden – hadden de dames weinig behoefte meer aan slapen. Spelen wel. We waren daardoor verrassend vroeg onderweg naar de Truso Vallei.
Vanaf Stepantsminda ligt deze vallei op ongeveer 20 kilometer afstand. Het landschap verandert hier in een brede groene vallei met bergen, minerale bronnen, oude nederzettingen en de rivier die zich door het landschap slingert.
Wij maakten met de kinderen een wandeling van ongeveer twee kilometer. Precies genoeg voor die dag. Watervallen waar we op gehoopt hadden stonden grotendeels droog, maar de varkens langs de weg bleken minstens zo interessant.
Hoe ver kun je de Truso Vallei in?
De vallei ligt dicht bij de Russische grens. Voor het verder gelegen gebied voorbij Zakagori gelden grensregels en heb je identificatie nodig om toestemming te krijgen om verder te reizen.
Met kinderen hoef je sowieso niet per se tot het einde te wandelen. De eerste kilometers geven al een prachtige indruk van de vallei en maken Truso juist geschikt om de benen even te strekken tijdens een roadtrip.
Beschadig de opvallende rood-oranje travertijnformaties onderweg niet. Deze mineralenafzettingen zijn kwetsbaar en juist een van de dingen die Truso zo bijzonder maken.
Van Truso richting Svaneti: deel de reis op
Vanuit Truso in één ruk naar Svaneti rijden zou voor ons veel te veel zijn geweest. Niet alleen voor de kinderen, maar eerlijk gezegd ook voor onszelf.
We besloten daarom onderweg te overnachten bij een vriendelijke man die ons een plek aanbood in de tuin van een voormalig restaurant.
Het gebouw was behoorlijk vervallen. Toch bloeiden er bloemen in de tuin en langs de rivier hing nog een oud slingertouw. Je kon je makkelijk voorstellen dat het hier ooit veel levendiger was.
Mia ging zonder aarzelen bij onze gastheer op schoot zitten. Tess praatte ondertussen honderduit tegen hem. Hij verstond er werkelijk niets van, maar genoot zichtbaar van het gezelschap.
Voor mij werd dit uiteindelijk een veel mooiere herinnering dan wanneer we die avond gewoon een anonieme camping hadden bereikt.
Stop 2: varen in Martvili Canyon
Na twee dagen waarin behoorlijk wat kilometers gemaakt werden, hadden we allemaal behoefte aan iets anders. Martvili Canyon bleek precies de juiste stop.
Vanaf de parkeerplaats werden we meteen aangesproken voor jeepsafari's en raften. Dat sloegen we over. Jeeprijden deden we inmiddels zelf meer dan genoeg en Mia was voor raften nog te jong.
Bij het officiële bezoekerscentrum kozen we voor de canyon en de korte boottocht.
Martvili Canyon met kinderen: hoe werkt het nu?
De oude prijs uit 2022 zou ik niet meer gebruiken om je bezoek te plannen. Tegenwoordig koop je apart toegang tot het natuurgebied en eventueel de boottocht.
De wandelroute bij het bezoekerscentrum is ongeveer 700 meter lang. De boottocht over de Abasha-rivier is ongeveer 300 meter en daarmee lekker kort met kinderen.
Belangrijk om vooraf te weten: voor de boottocht moet een kind langer dan 1 meter zijn. Kinderen jonger dan 14 mogen het wandelpad niet zonder begeleiding gebruiken.
De boot vaart bovendien niet bij onveilige omstandigheden zoals regen of sneeuw. Controleer dus dezelfde dag of de bootservice doorgaat.
🎟️ Controleer hier de actuele regels en tarieven van Martvili Canyon.
Onze boottocht door de canyon
We wandelen richting de pier en krijgen allemaal een zwemvest. Daarna wordt onze boot het water in getild en kunnen we instappen.
Het tochtje is eigenlijk verrassend kort. De kloof in, langs het helderblauwe water, richting een waterval en daarna weer terug.
Maar kort is met kinderen helemaal niet erg.
Mia kijkt haar ogen uit en Tess zit met een grote glimlach naast mij. Na zoveel uren in onze 4x4 is dit precies de afwisseling die we nodig hebben.
Daarna wandelen we nog over het aangelegde pad boven de canyon. Een paar zwerfhonden besluiten gezellig met ons mee te lopen, tot groot plezier van Mia.
Als de regen begint, lopen we snel terug. Achteraf hadden we geluk met de timing: juist bij slecht weer kan de boottocht uit veiligheid worden stilgelegd.
Stop 3: van Martvili naar Mestia
Na Martvili begint een van de langere reisdagen. Richting Mestia veranderen niet alleen de uitzichten, maar ook de wegen.
Volgens de officiële toerismesite duurt alleen het stuk van Zugdidi naar Mestia al ongeveer drie uur. Wij reden vanaf Martvili verder en waren dus flink langer onderweg.
Dat soort reistijden zou ik met kinderen niet te optimistisch inschatten. Een korte stop bij een rivier, brug of uitzichtpunt is hier geen tijdverlies, maar onderdeel van je roadtrip.
Wij zagen onderweg een houten brug en besloten gewoon even uit te stappen. De constructie zag er eerlijk gezegd niet uit alsof er iedere ochtend een Nederlandse veiligheidsinspecteur langskwam.
Toch gingen we erop.
Een beetje spannend, maar het uitzicht op het kolkende water onder ons maakte de stop absoluut de moeite waard.
Hoe zijn de wegen richting Mestia?
Onze ervaring was behoorlijk ruig. Hoe hoger we kwamen, hoe slechter sommige stukken werden. Er waren plekken waar delen van de weg waren weggeslagen en we via de berm verder moesten.
De hoofdverbinding naar Mestia wordt onderhouden en kan inmiddels anders zijn dan tijdens onze reis. Toch blijft dit een berggebied waar hevige regenval, sneeuw en aardverschuivingen de situatie snel kunnen veranderen.
Plan dit soort routes overdag. Buiten de grotere plaatsen zijn wegen niet overal goed verlicht en wegmarkering en vangrails zijn lang niet zo vanzelfsprekend als thuis.
Stop 4: Mestia en verder naar Ushguli
Mestia is het belangrijkste centrum van Upper Svaneti en vormt voor veel reizigers de uitvalsbasis voor de bergen. Vanaf hier kun je verder richting Ushguli.
Ushguli ligt op ongeveer 2.200 meter hoogte en bestaat uit verschillende kleine nederzettingen. De eeuwenoude Svan-torens tegen de achtergrond van de Kaukasus maken dit een van die plekken waarvan je je afvraagt of je nog wel in dezelfde wereld rondrijdt.
Wij sliepen onderweg opnieuw bij iemand op het terrein. 's Nachts daalde de temperatuur richting nul en toen we wakker werden was de wereld boven ons wit.
Tess was hoteldebotel.
Voor ons betekende sneeuw vooral: hoe ziet de weg eruit?
Voor Tess betekende het: sneeuwballengevecht!
Onze rit over de Zagari Pass: dit zou ik nu anders beoordelen
En dan komt het deel van onze reis dat achteraf gezien misschien wel het meest spectaculair én het meest onverstandig was.
Ons plan was om vanuit Ushguli via de Zagari Pass richting Lower Svaneti en Tsageri te rijden.
Onze gastheer raadde het af vanwege de sneeuw.
Wij besloten toch eerst naar Ushguli te rijden en daar opnieuw te kijken. De weg daarheen viel ons mee. Eenmaal in Ushguli vroegen we dorpelingen hoe de pas erbij lag. Volgens hen was hij met een 4x4 goed te doen.
Dat was precies het antwoord dat wij op dat moment wilden horen.
We reden door.
En dit is meteen mijn belangrijkste advies na deze ervaring: doe dat niet op die manier. Lokale informatie is waardevol, maar vervangt geen actuele check van weg-, sneeuw- en weersomstandigheden. Zeker niet wanneer je met kinderen reist.
Wanneer is de Zagari Pass normaal toegankelijk?
De route Ushguli–Lentekhi over de Zagari Pass is een seizoensroute. Volgens de officiële Georgische toerisme-informatie is deze verbinding vooral in het warme seizoen toegankelijk. Voor een georganiseerde 4x4-route wordt grofweg juni tot oktober genoemd.
Daarbuiten kan de pas volledig onder sneeuw liggen. Ook binnen het zomerseizoen kunnen regen, modder, steenslag en aardverschuivingen de situatie veranderen.
Zie 'juni tot oktober' dus absoluut niet als garantie dat de weg open of veilig is.
Glibberen en glijden boven op de bergpas
Na het beloofde sneeuwballengevecht begonnen we aan de pas. Het eerste stuk voelde verrassend goed en daardoor groeide ons vertrouwen.
Totdat dat vertrouwen behoorlijk snel verdween.
We kwamen in een stuk met veel meer sneeuw. De bus begon te glibberen. We stonden scheef en naast ons zagen we de afgrond.
Jouke wist de camper op de weg te houden, maar op een gegeven moment gleden we opnieuw weg en hoorden we een harde tik bij het wiel. Alsof we een grote steen raakten en in een greppel terechtkwamen.
Ik zal niet doen alsof ik daar ontspannen zat.
Geen bereik, sneeuw, een zware camper en een afgrond naast je is met kinderen in de auto geen avontuurlijk Instagrammoment meer. Dan denk je vooral: waarom zijn we hier eigenlijk aan begonnen?
Na het lastigste stuk kwamen we op een grote open vlakte. Daar bekeken we de route die lager door de bergen liep.
Terug over hetzelfde slechte stuk zagen we niet zitten. Verderop leek de sneeuw minder te worden.
We besloten door te rijden.
Gelukkig bleek dat deze keer de juiste beslissing. Van meer dan twintig centimeter sneeuw ging het naar een dun laagje en uiteindelijk bleef alleen een onverharde bergweg over.
Dat het voor ons goed afliep, betekent nadrukkelijk niet dat ik deze keuze met kinderen aanbeveel. Bij twijfel zou ik nu omkeren vóór het slechte gedeelte of vanuit Ushguli terugrijden naar Mestia.
En dan ligt ineens de berg op de weg
Toen we uiteindelijk weer asfalt onder onze banden hadden, parkeerden we de camper. Tijd voor bacon en eieren.
Ik denk dat ik nog nooit zo opgelucht geluncht heb.
De route was fenomenaal. De uitzichten over de Kaukasus behoorden tot de mooiste van onze hele reis.
Maar ongeveer vijfhonderd meter na onze lunch stonden we alweer stil.
Een aardverschuiving.
De hele weg lag vol stenen.
Een paar locals die al stonden te wachten maakten met handen en voeten duidelijk dat rond 14.00 uur een bulldozer zou komen.
Het was 13.00 uur. Prima, dachten we.
Om 16.00 uur lagen de stenen er nog steeds.
Van wegversperring naar spontaan Georgisch feestje
Voor Tess vormden de stenen geen probleem. Daar kon je immers uitstekend een kasteel mee bouwen.
Mia maakte ondertussen vrienden met de mensen langs de weg en iemand stak een kampvuur aan.
Er kwamen steeds meer gestrande reizigers bij, waaronder een Zwitsers stel. Uiteindelijk reden twee mannen terug om eten te halen.
Ze kwamen terug met brood, worst, verse kaas, komkommer en vlees van een berggeit.
Het vlees ging boven het vuur. Iemand had zelfgemaakte wijn en wodka.
En zo veranderde een urenlange blokkade midden in de bergen in een van de meest bijzondere maaltijden van onze reis.
Rond 18.00 uur was de weg eindelijk vrij.
De schemering viel inmiddels in en dus reden we niet veel verder. We zochten een plek langs een rivier en stopten.
De dames hadden – zoals wij in Twente zeggen – de knollen. Helemaal op.
Wat leerden wij van rijden door Svaneti met kinderen?
Onze ervaring met de aardverschuiving laat precies zien waarom je hier altijd speling nodig hebt. In berggebieden als Svaneti kunnen hevige regenval, sneeuw en aardverschuivingen ervoor zorgen dat een weg ineens niet meer toegankelijk is.
Plan daarom nooit een afgelegen bergpas op de dag vóór je vlucht. Wij hadden weinig marge meer en dat zou ik tegenwoordig anders doen.
Ik zou minimaal één bufferdag tussen een afgelegen 4x4-route en je vlucht naar huis zetten. Met kinderen geeft dat simpelweg veel meer rust.
Onze route door Georgië: zo zou ik hem nu plannen
Onze gereden route was avontuurlijk: Truso → Martvili → Mestia → Ushguli → Zagari → Lower Svaneti. Met de kennis van nu zou ik vooraf twee scenario's maken.
Optie 1: avontuurlijk, maar veiliger
Rijd via Martvili naar Mestia, blijf daar minimaal twee nachten en bezoek Ushguli wanneer de omstandigheden goed zijn. Rijd daarna terug richting Mestia en vervolg je route via de reguliere wegen.
Dit past bij jou als… je Svaneti wilt beleven maar geen afgelegen bergpas hoeft af te vinken.
Optie 2: via de Zagari Pass
Rijd alleen via Ushguli en Zagari richting Lentekhi/Tsageri wanneer de weg officieel toegankelijk is, het weer stabiel is, je huurauto deze route toestaat en je voldoende ervaring en marge hebt.
Dit past bij jou als… je ervaring hebt met offroad rijden, een geschikte 4x4 hebt en zonder probleem kunt besluiten om alsnog om te keren.
Met sneeuw zoals wij die aantroffen zou ik tegenwoordig optie 1 kiezen.
Wat te doen met kinderen onderweg?
Het bijzondere van deze route is dat je nauwelijks grote kinderattracties nodig hebt. Juist kleine stops voorkwamen bij ons dat lange reisdagen vervelend werden.
- Maak een korte wandeling in de Truso Vallei.
- Vaar door Martvili Canyon als het weer en de lengte van je kind het toelaten.
- Stop bij rivieren en uitzichtpunten om gewoon even uit de camper te zijn.
- Bekijk de Svan-torens in Mestia en Ushguli.
- Maak in Ushguli een korte wandeling in plaats van nóg een lange autorit.
Met oudere kinderen kun je vanuit Ushguli ook richting de Shkhara-gletsjer wandelen. De volledige tocht duurt meerdere uren, dus kijk goed of dat bij jullie gezin past.
Eten tijdens onze 4x4-roadtrip
Wij kookten veel zelf in en rond onze camper. Bacon en eieren smaken op een parkeerplaats na een spannende bergpas verrassend goed.
Maar de maaltijd die we het beste onthouden hadden we onmogelijk kunnen plannen: brood, verse kaas, komkommer, worst en berggeit bij een geïmproviseerd kampvuur naast een geblokkeerde weg.
Juist daarom zou ik altijd voldoende basisvoorraad meenemen. In afgelegen gebieden kun je niet rekenen op een supermarkt precies op het moment dat de kinderen honger hebben.
Water, brood, fruit, snacks en iets waarmee je een simpele warme maaltijd kunt maken hebben wij daarom het liefst standaard bij ons.
Overnachten tijdens deze route
1. Vrij kamperen
Wildkamperen is op veel plekken in Georgië mogelijk, maar respecteer privégrond en beschermde natuur. Wat verlaten oogt, kan nog steeds iemands eigendom zijn.
Dit past bij jou als… je volledig zelfvoorzienend bent en geen faciliteiten nodig hebt.
2. Slapen op privéterrein
Wij vroegen onderweg meerdere keren of we bij iemand op het terrein mochten staan. Juist die overnachtingen leverden onverwachte ontmoetingen op.
Dit past bij jou als… je contact met locals minstens zo leuk vindt als een perfecte kampeerplek.
3. Guesthouse in Mestia of Ushguli
Na een paar nachten rond het vriespunt kan een warme douche en een echt bed ineens heel aantrekkelijk worden. Zowel Mestia als Ushguli heeft guesthouses.
Dit past bij jou als… je het offroad avontuur wilt behouden, maar tussendoor graag één comfortabele nacht inbouwt.
Beste reistijd voor Svaneti en de Zagari Pass
Voor een roadtrip door de hoge delen van Svaneti zou ik de zomer en vroege herfst kiezen. De officiële toerisme-informatie noemt de verbinding Ushguli–Lentekhi vooral als route voor het warme seizoen.
Voor de Zagari Pass wordt grofweg juni tot oktober genoemd, maar dat is geen garantie. Sneeuw kan vroeg vallen en laat blijven liggen en hevige regen kan wegen beschadigen.
Wil je specifiek de pas rijden? Bouw je hele reis dan niet rond het idee dat hij per se open móét zijn. Zorg altijd voor een alternatief.
Praktische tips voor een 4x4-roadtrip door Georgië
Onze grootste les is dat een 4x4 je veel mogelijkheden geeft, maar je niet onkwetsbaar maakt. Vierwielaandrijving voorkomt geen aardverschuiving en geeft je geen mobiel bereik op een afgelegen pas.
Download daarom offline kaarten, tank ruim voordat je de bergen in rijdt en neem warme kleding, eten en water mee. Houd ook voldoende brandstofmarge aan.
Rijd afgelegen bergwegen bij voorkeur bij daglicht. NederlandWereldwijd wijst er expliciet op dat wegen buiten de grote steden slechter en onverlicht kunnen zijn en dat aardverschuivingen gebieden als Svaneti tijdelijk moeilijk bereikbaar kunnen maken.
En misschien wel de belangrijkste: durf om te keren. Het bereiken van een bergpas is nooit belangrijker dan veilig aankomen.
Dit wil je vooraf regelen
Vraag bij het huren van een 4x4 precies na welke bergwegen zijn toegestaan en wat er gebeurt wanneer je pech krijgt in een afgelegen gebied. Controleer ook of offroad rijden binnen je verzekering valt.
Download kaarten, bewaar belangrijke telefoonnummers offline en zorg dat iemand weet welke route jullie ongeveer rijden.
Controleer voor Truso de actuele grensregels en voor Martvili de opening en bootservice. Voor de Zagari Pass zou ik pas vlak voor vertrek beslissen of je hem daadwerkelijk rijdt.
Check de weersverwachting én de toestand van de weg opnieuw in Mestia en Ushguli. Een routebesluit dat je een week eerder thuis hebt genomen zegt in de bergen weinig.
Meer over Georgië met kinderen
👉 Lees ook: Georgië voor beginners: dit wil je weten voor je eerste gezinsreis
👉 Lees ook: al onze artikelen over Georgië met kinderen
👉 Lees ook: praktische tips voor een roadtrip met kinderen
Veelgestelde vragen over een 4x4-roadtrip door Georgië
Heb je een 4x4 nodig voor Svaneti?
Voor Mestia is een zware terreinwagen niet altijd noodzakelijk. Voor afgelegen routes, slechte omstandigheden en passen zoals Zagari is een geschikte 4x4 veel belangrijker.
Kun je met kinderen naar Martvili Canyon?
Ja. De officiële wandelroute is kort en daardoor goed te combineren met een reisdag. Voor de boottocht moet een kind momenteel langer zijn dan 1 meter.
Is de Zagari Pass geschikt met kinderen?
Dat hangt volledig af van seizoen, wegcondities, weer, auto en ervaring. Bij sneeuw of twijfel zou ik met kinderen terugrijden via Mestia in plaats van de pas nemen.
Wanneer is de Zagari Pass open?
De route wordt vooral in het warme seizoen gebruikt, grofweg van juni tot oktober. Ook dan kan slecht weer de weg tijdelijk onbegaanbaar maken.
Kun je wildkamperen in Georgië?
Wildkamperen wordt op veel plekken toegestaan, maar niet zomaar op privéterrein. In nationale parken en andere beschermde gebieden kunnen alleen aangewezen kampeerplekken toegestaan zijn.
Is Georgië veilig om zelf te rijden?
Zelf rijden kan, maar verkeer en wegen vragen meer alertheid dan thuis. Vooral in afgelegen berggebieden moet je rekening houden met slecht wegdek, beperkte verlichting, weersomstandigheden en aardverschuivingen.
Snel regelen voor je roadtrip
🚙 4x4: bekijk welke 4x4's en campers PARENT momenteel verhuurt en vraag vóór boeken welke bergwegen toegestaan zijn.
🏞️ Martvili: controleer vooraf de actuele toegang en of de boottocht door Martvili Canyon die dag vaart.
🗺️ Voorbereiding: gebruik Visit Georgia voor aanvullende route-informatie en controleer vlak voor bergtrajecten altijd de lokale omstandigheden.
Zouden wij deze 4x4-roadtrip opnieuw maken?
Ja. Maar één onderdeel zouden we anders doen.
De Truso Vallei, Martvili Canyon, Mestia en Ushguli? Meteen weer. Slapen bij locals, zelf koken langs de weg en wakker worden met uitzicht op de Kaukasus? Absoluut.
De Zagari Pass in de sneeuw nadat iemand ons had afgeraden om te gaan?
Daar zouden we nu anders naar kijken.
Niet omdat het avontuur achteraf niet fantastisch was. De uitzichten behoorden tot de mooiste die we ooit gezien hebben en het spontane kampvuur bij de aardverschuiving is een herinnering die we nooit vergeten.
Maar reizen met kinderen betekent voor ons ook dat je soms moet kunnen zeggen: dit avontuur bewaren we voor een andere keer.
Misschien is dat juist wat Georgië ons geleerd heeft. Je hoeft hier niet op zoek naar avontuur. Het avontuur vindt jou vanzelf.
Wil je deze route rijden? Regel eerst een geschikte 4x4 en bouw daarna minimaal één bufferdag in rondom Svaneti. Houd de Zagari Pass als optie in je route, niet als verplicht doel. Daarmee blijft er ruimte voor precies datgene wat Georgië zo bijzonder maakt: het onverwachte.