Tropisch Cairns en het Great Barrier Reef - KleineWereldreiziger.nl
arrow_drop_up arrow_drop_down

Tropisch Cairns en het Great Barrier Reef

Een goede week voor we naar Australië vertrekken, bereikt ons het nieuws dat een pittige cycloon voor de kust van Queensland zorgt voor behoorlijk wat wateroverlast. Zo ook in Cairns waar de krokodillen door de straten dobberen. Het is pas het begin van het regenseizoen -dat loopt van december tot en met april- dus dit nieuws is niet een erg geruststellende gedachten. De verwachtingen zijn hooggespannen: wat gaat deze roadtrip ons aan -wildwater-avonturen brengen!? Cairns met kinderen, is het een goede keuze of niet zo?

Een iglo in de tropen

De zon staat stralend aan de hemel als we onze huurauto bij Cairns International Airport ophalen. ‘Sunny Days’ -van Armin van Buuren- een lekker toepasselijk ’s zomerse nummer van onze rond-de-wereld-afspeellijst, zorgt voor een nog vrolijker begin van onze rit in noordelijke richting. We zijn in Australië! Aan de andere kant van de wereld! We moeten het een paar keer zeggen om het daadwerkelijk te beseffen. Én… de zon schijnt, de straten zijn droog, dus waarschijnlijk zijn ook de krokodillen gewoon weer waar ze horen!

We zetten koers naar Trinity Beach zo’n 20 kilometer van Cairns. Hier komen we in een paradijsje terecht. Tropische planten en palmbomen omzomen een prachtig wit zandstrand en laat het lichtblauwe water van de zee helemaal tot zijn recht komen. Onze eerste overnachtingsplek is er niet zomaar één, nee het is een iglo. En dat in een tropisch klimaat! Als we naar buiten stappen zien we aan de overkant van de weg de Coral Sea, met daarin het Great Barrier Reef verstopt. Heel wat uurtjes zijn we bezig met het bouwen van zandkastelen.

Wij bezoeken Queensland gedurende ‘stinger season’, dus van zwemmen zal het hier niet komen. Op alle stranden wordt gewaarschuwd voor de levensgevaarlijke ‘marine stinger’. Daarom zijn er zwemgedeelten gecreëerd met netten, zodat er toch relatief veilig gezwommen kan worden als het water rustig is. Ik laat me vertellen dat vooral de toeristen er in zwemmen. Australiërs wagen zich van oktober tot en met mei niet in deze wateren zonder ‘stinger suit’, omdat de reuzenkwallen blijkbaar wel eens in het zwemgedeelte terecht komen. Hmmm, we houden het maar even bij het veilige zwembad.

Spetteren op de Esplanade

Cairns is een aardige stad met zo’n 150.000 inwoners. We wandelen door wat parkjes met enorme bomen richting de zee. Midden op de Esplanade is een openluchtzwembad. De kinderen zitten er al met kleren en al aan in voor wij het in de gaten hebben. Toch eerst maar de zwemspullen aantrekken jongens! We zoeken een bankje in de schaduw. Hier brengen we een paar heerlijke uurtjes van de middag door. Een deel van het zwembad begint als een zandstrand en loopt heel geleidelijk af. De temperatuur van het water is zo warm, dat het lijkt alsof je in bad stapt. Wel zo fijn, want dan hoeven we geen bibberende kinderen met blauwe lippen uit het water te halen! Met hun UV-pakjes aan en de petten op, kunnen ze er uren van genieten.

Een heel nat tripje naar Michaelmas Cay

In tegenstelling tot de prachtige, stralende dag van gisteren laat de lucht vandaag zijn grauwe en grijze kanten zien. Dat is wel een beetje een tegenvaller, want vandaag staat een tripje naar het Great Barrier Reef op ons programma. Dit uitje hebben we maanden geleden geboekt, omdat we hier midden in het drukke kerstseizoen verblijven en de dagtrips naar het rif dan als zoete broodjes over de toonbank vliegen. Wij hebben ons oog laten vallen op een relatief kleine zeilboot, die als enige naar Michaelmas Cay vaart. Veel andere cruises hebben geen ‘eigen’ eiland en het idee om dan met honderden mensen boven hetzelfde stukje koraal te drijven, stond ons nogal tegen. Vandaar dat we om acht uur in de ochtend door de regen sprinten op weg naar het schip met de veelbelovende naam: The Ocean Spirit van Ocean Spirit Cruises.

Onheilspellende wolkenpartijen boven Michaelmas Cay beach

Onheilspellende wolkenpartijen boven Michaelmas Cay

Dobberen in de semi-sub

De oceaan is ruw, de golven hoog. Onze kleuter zegt dat hij Willem van de Decke is, beter bekend als de ‘Vliegende Hollander’. Hij vindt het aan de ene kant fantastisch, maar hij voelt zich niet helemaal top door dat woelige water. Onze peuter heeft nergens last van, die geniet net als ik met volle teugen. De wind raast door onze haren en we proeven het zout al na een paar minuten op onze lippen.

Na twee uur varen stappen we in een semi-sub, zodat de kinderen het rif ook kunnen bekijken, want zij kunnen helaas nog niet zwemmen en dus ook niet snorkelen. De wanden onder water zijn van glas en dat geeft een mooi kijkje in het water. Binnen is het erg heet en benauwd en als klap op de vuurpijl stinkt het naar ontzettend naar uitlaatgassen. Dat in combinatie met de onrustige zee, zorgt voor veel zeezieke mensen. We zien gelukkig heel veel vissen in verschillende kleuren, hele kuddes kwallen trekken aan ons voorbij -we zijn blij dat er glas tussen zit- en net boven het koraal zien we twee keer een zeeschildpad!! Wauw, wat prachtig. Helaas is het door het onrustige water wat troebel en is het maken van goede foto’s onmogelijk.

Visje kijken in het aquarium vanuit de semi-sub

Visje kijken op het droge in het aquarium vanuit de semi-sub

Spelen in een vogelreservaat en zwemmen met een schildpad

Na de lunch gaan we in ons anti-kwallenpak aan land op Michaelmas Cay. Dit zandeiland is een beschermd vogelreservaat. De gevederde diertjes zijn niet bang en blijven keurig poseren voor een foto. Barry en ik snorkelen om de beurt zodat er toch iemand bij de kinderen kan blijven. Wel zo veilig natuurlijk. Het koraal is flink beschadigd, maar ook nog steeds prachtig. Ze zijn er in vele vormen en kleuren en lijken te ademen. Daartussen zwemmen de prachtigste vissen en Barry heeft het geluk om een heel eind met een enorme zeeschildpad mee te kunnen zwemmen. Het is fantastisch, maar stemt ook wel verdrietig dat dit unieke stuk natuur aan het verdwijnen is.

Snorkelen vanaf het strand van Michaelmas Cay

Snorkelen vanaf het strand van Michaelmas Cay, dit is een beschermd vogelreservaat

De kinderen spelen op het strand en gaan met ons de oceaan in. Het lichtblauwe water met daarboven de onheilspellende wolkenpartijen op de achtergrond leveren een prachtdecor voor Kerstavond! Terwijl de rest van mijn gezin wegdommelt tijdens de terugreis, vermaak ik me met het observeren van mijn medepassagiers. Door het onstuimige water is lopen over het dek een behoorlijke uitdaging voor de meeste mensen. Het ziet er dan ook erg komisch uit als mensen al zwalkend hun best doen op de juiste plek terecht te komen en niet bij de buurman op schoot te belanden.

Visjes kijken op het droge

Om het ‘Great Barrier Reef-gevoel’ vast te houden -en omdat de regen zo af en toe met bakken uit de hemel valt- gaan we op Eerste Kerstdag naar het aquarium in Cairns. De kinderen -en ook wij-genieten volop. Onze peuter roept steeds: “Nog een vis, en nog één en nog één!” Het zijn er inderdaad erg veel. Wat een prachtig aquarium. Er is veel afwisseling, de aankleding is mooi en de informatie goed. Er staan voldoende bankjes waarop je rustig deze prachtige onderwaterwereld kunt bewonderen. We zien hetzelfde koraal en de felgekleurde visjes van gisteren, maar dan fotografeer-baar. Zoals een goed aquarium betaamd is er ook een glazen tunnel waar de machtige haaien en roggen over je heen zwemmen. Het aquarium laat niet alleen de dieren uit de oceaan zien, maar ook vissen, amfibieën en reptielen van de zogenaamde tropische ‘draslanden’ van Queensland.

Pelikanen als spreekwoordelijk toetje

Na een paar uurtjes visjes kijken is het opgeklaard en wandelen we naar de kust. Dat is een Australische Kerst-traditie: naar het strand gaan en zwemmen welteverstaan. Dat laatste doen we niet, maar we flaneren wel over een prachtige board-walk langs het water. Op een piepklein strandje zit een groepje pelikanen. We gaan op een bankje zitten om ze eens goed te bekijken. Wat een enorme vogels zijn het toch en wat bijzonder dat hun snavels zo enorm groot kunnen worden als ze hun maaltje uit de oceaan -inclusief dé oceaan- opduiken!

Het begint weer te regenen en we rijden terug naar onze iglo om alvast wat van onze eigendommen bij elkaar te zoeken. Morgen vertrekken we naar Townsville. Ondanks onze zorgen over het weer -en we hebben ons portie wel gehad, maar dan zonder de krokodillen- kunnen we ook terugkijken op een paar prachtige dagen vol warmte en zonneschijn die volgens ons bij reizen door Australië passen. , de omgeving van Cairns -en natuurlijk ook de stad zelf- maar zeker het Great Barrier Reef zijn het bezoeken meer dan waard!

Over de schrijver
Al vele jaren is reizen mijn grote passie. Ik heb zelfs mijn man leren kennen tijdens een reis. Samen hebben we veel van de wereld gezien en 'de drang om de wereld te ontdekken' doorgegeven aan onze twee kinderen. Wij hebben de kans gehad (en genomen) om een paar maanden als gezin rond de wereld te reizen. Via mijn blogs wil ik jullie kennis laten maken met de vele prachtige plekken op onze mooie wereld die wij hebben bezocht en laten zien dat reizen met kinderen een fantastisch avontuur is. Vragen over onze reizen met kinderen? Mail me via info@kleinewereldreiziger.nl